Rond de jaarwisseling zijn we een weekje op stap geweest. We hebben een tripje gemaakt door de Kansai regio. Via Shima, over Shirahama in Wakayama, naar Kyoto voor nieuwjaar om af te sluiten in Nara. Wat volgt is het verlag van onze eerste regenachtige dag.Vrijdagochtend, vergezeld door een beetje regen zijn we aan onze 1-weekse in Japan begonnen. Deze keer jammer genoeg zonder onze vrienden Bart en Benny maar we gunnen hun een fantastisch verblijf in ons oude Belgiëland.
Onze eerste tussenstop was in Shima. Op ons voorbereide menu stonden parels liggend op haar bedje van oester stevig omklemt door haar schelp. Omgeving, een eiland in een rustige baai.
Het pareleiland
Een vissersbootje nadert. Wij als bezoekers staan te wachten in een overdekt plekje achter een glazen wand. Vanaf de boot worden we hartelijk toegezwaaid. Wij, zo verjapanneest, zwaaien op zijn Japans terug. Vlugge korte bewegingkjes van links naar rechts met de vingers goed tegen elkander geklemd. Plots waan ik mij in een film van James Bond. Dames, blootvoets in een wit jaren dertig outfitje, verschijnen op het dek. 
Op hun hoofd dragen ze een wit kapje met bijhorende duikbril gestrikt onder de kin. Afzonderlijk gooien ze sierlijk een ton in het water en duiken deze zonder vrees achter na (5 graden is het voor ons, de droogstaanders, goed ingepakt tegen de kou). Ze duiken zonder zwemvliezen, duikflessen of eender wat de diepte tegemoet. Puur Bio! Dankzij het heldere water en de witte pakjes is hun actieve zoektocht zichtbaar in het water. 
Ze hijsen zichzelf weer naar boven aan het touw dat verbonden is met hun ton. Eentje heeft al een oester gevonden en steekt deze triomfantelijk in de lucht. Legt de oester in haar ton. Enkele seconden omklemt ze haar dobberende ton. Even op adem komen en weg is ze.
Aquarium
Na al de informatie over de oester en haar parel in het parelmuseum bleef er nog voldoende tijd over om nog iets te doen. Door het slechte weer en het aanbod leek het ons de beste keuze om een aquarium te gaan bezichtigen. E
n zoals alle aquariums waren er weer veel vissen te zien. Maar deze keer heb ik een vis gezien die een onwaarschijnlijke indruk op mij maakte. Een oervis! Nog een zeeleeuwen en een dolfijnen show gezien en hopla auto in richting Shirahama.
Wat viel dat tegen. Volgens onze GPS was het geen twee uur rijden, zoals we dachten, maar zes en de gietende regen die ongelooflijk hard tegen onze voorruit kletterde maakte het er niet beter op. Laat en uitgeput arriveerde we aan ons hotel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten