Jonathan 2 jaar

Vorige Maandag is Jonathan 2 jaar geworden. Ik (Toon) had daarom een dagje vrij genomen. Zondagavond hebben we ons apartement vol slingers en ballonnen gehangen. Toen hij `s morgens wakker werd keek hij zijn ogen uit. Mooi! Zei hij. We hadden de dag ervoor een kraan voor hem gekocht waar hij kan opzitten. Ook mooi. Hij is er heel blij mee. Vervolgens hebben we samen naar een videoboodschap van de familie Lenaerts gekeken ter ere van zijn verjaardag. Altijd als het gedaan was zei hij: 'Nog is'. En zo hebben we het samen ne keer of negen gezien.
In de voormiddag zijn we nog even naar de winkel geweest voor boodschappen voor het feest `s avonds. We hebben ook een stoeltje gekocht op zijn maat waar hij heel graag in zit. Een dutje wou hij op zijn verjaardag ni doen. Dan hebben we maar wat boekjes gelezen in de plaats. In de namiddag nog even naar de speeltuin geweest om te schommelen. Daar hadden we nog veel geluk, er was een kindje aan het spelen in de zandbak met een kraan en een camion. Eerst wat toekijken en daarna mocht hij zelf wat met de kraan spelen. Teruggeven ging niet van harte maar na enig aandringen heeft hij dat toch flink gedaan.
Ondertussen begon de avond al te vallen (dat gebeurt hier redelijk snel, tegen 7 uur is het donker). Ook de opwinding nam toe want de heren Bart en Benny kwamen speciaal voor Jonathan bij ons eten en feest vieren. Toen ze er eindelijk waren was hij door het dolle heen. Natuurlijk eerst zijn nieuwe kraan, stoel en boeken laten zien. De mannen hadden ook feesthoedjes meegebracht. We hebben er elk eentje opgezet (en heel den avond opgehouden), behalve Jonathan, hij vond da maar irritant met da elastiekske enzo. Aan tafel om heerlijke spaghetti te eten. Buikjes vol. Wijntje en appelsiensap erbij. En dan afgesloten met pannekoeken met ijs en chocoladesaus. Genieten.
Bart en Benny hadden ook een cadeau bij. Een soort van parking met kranen en liften aan. Hij is er heel den avond mee bezig geweest. En natuurlijk ondertussen iedereen doen meespelen (af en toe onderbroken voor vuurwerkjes op ons balkon). Ondertussen was het laat geworden. Al ver voorbij slapenstijd. Hij was dan ook heel moe. Hij wou nog wel iets vertellen maar de volgende seconde sliep hij al. We hebben er allemaal van genoten en Jonathan nog het meest denk ik. Het was een echt feest!